Katastrofa lotnicza nad Wielkim Kanionem – zderzenie w powietrzu dwóch cywilnych samolotów pasażerskich, Douglas DC-7 i Lockheed Constellation, które miało miejsce 30 czerwca 1956 roku. W jego wyniku oba samoloty spadły do Wielkiego Kanionu Kolorado. Zginęło 128 osób, czyniąc z niej największą katastrofę lotniczą w tamtym czasie.
Przebieg wydarzeń Wydarzyła się 30 czerwca 1956 r. w USA i była pierwszą katastrofą w ruchu cywilnym, w której zginęło ponad 100 osób. Samolot amerykańskich linii lotniczych United Airlines, Douglas DC-7 (numer rejestracyjny: N6324C, lot nr 718 (United 7-1-8)) wystartował z lotniska w Los Angeles w rejs do Chicago o 9:04 PST. Na pokładzie znajdowało się 53 pasażerów i 5 członków załogi. Trzy minuty wcześniej, również z lotniska w Los Angeles, wystartował Lockheed Super Constellation, którego miejscem docelowym było Kansas City. Trasy obu samolotów przebiegały nieco inaczej, ale krzyżowały się nad Wielkim Kanionem. Warto również dodać, że w tamtych czasach piloci nie musieli sztywno trzymać się wyznaczonej trasy lotu, nie było również radarów umożliwiających śledzenie lotów. Postęp lotów ustalano na podstawie komunikatów pilotów maszyn, którzy mieli obowiązek zgłaszania przelotów nad punktami orientacyjnymi.