Archidiecezja nazaretańska (łac. Archidioecesis Nazarenus) – historyczna rzymskokatolicka archidiecezja ze stolicą w Nazarecie w Królestwie Jerozolimskim. Arcybiskupi nazaretańscy byli metropolitami metropolii Nazaret. Podlegali oni łacińskim patriarchom Jerozolimy.
Obecnie istnieje tytuł arcybiskupa nazaretańskiego przyznawany arcybiskupom tytularnym. Ostatnim tytularnym arcybiskupem nazaretańskim był zmarły 1989 Giuseppe Carata.
Historia Po sukcesie I wyprawy krzyżowej, w 1099, Nazaret został stolicą Księstwa Galilei. W 1100, za pontyfikatu papieża Paschalisa II, do Nazaretu przeniesiona została stolica biskupia z Scythopolis.
W latach 1187–1229 Nazaret był w rękach muzułmańskich po czym powrócił pod władzę chrześcijan, którzy ostatecznie stracili to miasto w 1263. Sułtan Bajbars dokonał wówczas zniszczenia wszystkich chrześcijańskich budynków i wygnał z miasta całą ludność chrześcijańską. Arcybiskupi nazaretańscy byli mianowani jeszcze przez kilkadziesiąt lat. W 1327 papież Jan XXII zlikwidował arcybiskupstwo Nazaretu powołując archidiecezję Nazaret w Barlettcie we Włoszech (później archidiecezja Nazaret–Canne–Monteverde in Barletta). Z jednym arcybiskupów Nazaret–Canne–Monteverde in Barletta był kard. Maffeo Barberini - późniejszy papież Urban VIII.