Bolesław Broda (ur. 5 października 1910 w Babach, zm. 7 marca 2010 w Łodzi) – polski farmaceuta, botanik, zielarz.
Życiorys Urodził się 5 października 1910 w Babach koło Kutna. Jego rodzicami byli Wojciech Broda i Małgorzata z Więtczaków. Miał liczne rodzeństwo, ale wieku dojrzałego dożyły tylko 2 siostry i 3 braci.
Po ukończeniu szkoły podstawowej rozpoczął naukę w Gimnazjum Akademickim w Toruniu. W roku 1930 wstąpił na Wydział Farmaceutyczny Uniwersytetu Warszawskiego. W 1934 roku uzyskał tytuł magistra farmacji. Podczas studiów odbył półroczną praktykę w laboratorium analitycznym Zakładów Farmaceutycznych "Motor". Kiedy był na ostatnim roku studiów został powołany na stanowisko młodszego asystenta w Katedrze Farmakognozji i Botaniki Lekarskiej Wydziału Farmaceutycznego Uniwersytetu Warszawskiego, gdzie pracował, z przerwą na służbę wojskową, do roku 1939. W roku 1936 ukończył Szkołę Podchorążych Sanitarnych Rezerwy i otrzymał stopień podporucznika. Praktykę apteczną odbył w aptekach warszawskich oraz dodatkowo pracował jako biochemik w pracowni naukowej Instytutu Badań Lekarskich Lotnictwa w Warszawie (1937–1939). Brał udział w II wojnie światowej jako aptekarz w 18 dywizji. Dostał się do niewoli niemieckiej i w obozie dla jeńców przez przeszło 5 lat zajmował się pracą aptekarską i wykonywał analizy lekarskie dla jeńców.