Henryk Karol Périer zmarł we Lwowie i został pochowany na Cmentarzu Łyczakowskim. Jego nagrobek, podobnie jak setki innych polskich, został zdewastowany w czasach Ukraińskiej SRR i pozostaje w takim stanie do dziś.
Nagrobki na Łyczakowie dłuta Henryka Périera sarkofag „Żelaznej Kompanii” (w centrum kwatery) wzniesiony dla uczczenia powstańców listopadowych z napisem Weteranom Wojska Polskiego z 1830/31 r., nagrobek Barwiczów, wykonany dla Irenki Barwiczówny zmarłej w wieku 16 lat córki inż. Karola Barwicza, spoczął tam także m.in. jej brat zmarły śmiercią samobójczą w wieku 30 lat, której dokonał przy grobie siostry, nagrobek Marii i Leona Pinińskich (rektora Uniwersytetu Jana Kazimierza we Lwowie), nagrobek Klary i Jana Riedlów, pomnik Jana Galla (kompozytora, dyrygenta, pedagoga i krytyka muzycznego), nagrobek studenta Politechniki Lwowskiej Adama Nasadnika (płaczka depcząca skrzydła i klepsydrę), prawdopodobnie pomnik "Anioł sypiący mak" na grobie nieznanej z nazwiska rodziny, pomnik Stanisława Cengela, nagrobek Eleonory Hawrot.