mowa, śpiew, muzyka); ich wysokość jest również ściśle określona i zgodna z wysokością tonu podstawowego;
o widmie ciągłym: szum – dźwięki, których widmo jest w większości zakresu słyszalności zrównoważone, hałas – dźwięki zazwyczaj o nadmiernym natężeniu.
Prędkości rozchodzenia się fal dźwiękowych Prędkości rozchodzenia się fal dźwiękowych w niektórych ośrodkach: {| class="wikitable" style="text-align:center" |- ! ośrodek !! temperatura[°C] !! prędkość[m/s] |- | tlen || 0 || 317,2 |- | powietrze || 0 || 331,3 |- | wodór || 0 || 1268 |- | woda || 15 || 1450 |- | ołów || 20 || 1230 |- | rtęć || 20 || 1407 |- | miedź || 20 || 3560 |- | aluminium || 20 || 5100 |- | żelazo || 20 || 5130
Zobacz też
prędkość dźwięku bariera dźwięku granice słyszalności efekt Dopplera fala elektromagnetyczna pamięć rtęciowa
Przypisy
Bibliografia Ilustrowana encyklopedia dla wszystkich. Fizyka, Wydawnictwa Naukowo-Techniczne, Warszawa 1991, wyd. 3, . Robert Resnick, David Halliday, Podstawy fizyki. Tom I, wydanie IX, Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa 1993, , s. 496-.