Sędzia ringowy, który był tuż obok pięściarzy, uznał, że cios był prawidłowy i ogłosił wygraną Durána przez techniczny nokaut w 13. rundzie.
20 września tego roku w Nowym Jorku Buchanan pokonał byłego długoletniego mistrza świata wagi lekkiej Carlosa Ortiza (była to ostatnia walka Ortiza). W 1973 wygrał m.in. z przyszłym mistrzem świata Jimem Wattem, a 1 maja 1974 w Cagliari zdobył tytuł mistrza Europy EBU po wygranej z obrońcą pasa Antonio Puddu przez techniczny nokaut w 6. rundzie. Obronił ten tytuł wygrywając 16 grudnia 1974 w Paryżu z Leonardo Tavaresem przez TKO w 14. rundzie. 27 lutego 1975 w Tokio próbował odzyskać tytuł mistrza świata WBC w wadze lekkiej, ale przegrał jednogłośnie na punkty z Gutsem Ishimatsu. 25 lipca tego roku w Cagliari obronił tytuł mistrza Europy po wygranej z Giancarlo Usaim przez TKO w 12. rundzie i ogłosił zakończenie kariery. Powrócił jednak na ring w 1979. Po wygraniu dwóch walk zmierzył się 15 maja 1980 w Brøndby o pas mistrza Europy wagi lekkiej, ale przegrał z Charliem Nashem. Ostatecznie wycofał się z ringu w 1982.