W lutym 1933 roku USAAC zakupił prototypowy egzemplarz za 40 tysięcy dolarów i nadał mu oznaczenie XP-31 oraz numer seryjny 33-178. Maszyna otrzymały wojskową wersję silnika Curtissa o oznaczenie V-1570-53 Conqueror o takiej samej mocy 600 KM. Wkrótce po zakupie przez USAAC samolot otrzymał nowe oznaczenie ZXP-31 („Z” oznaczało obsolete – „przestarzały”) i do czerwca 1936 przebywał w powietrzu łącznie 287 godzin.
W 1936 roku trafił do szkoły mechaników USAAC jako naziemna pomoc naukowa w Edgewood Arsenal, gdzie został złomowany 10 grudnia 1936.
Pomimo że konstrukcja okazała się nieudana, uważana jest za ważny kamień milowy w historii Curtissa, jako że wprowadziła wytwórnię w nową erą konstrukcyjną, a niedostatki samolotu stanowiły ważną lekcję dla zespołu projektowego firmy. Był to ostatni myśliwiec Armii ze stałym podwoziem i skrzydłami z zastrzałami, a równocześnie pierwszy z zamknięta kabiną pilota. Konstrukcja thumb|Oryginalny XP-934 z gwiazdowym silnikiem Wright R-1820-4 XP-31 był całkowicie metalowym, zastrzałowym dolnopłatem ze stałym podwoziem. Koła podwozia głównego obudowane dużymi owiewkami połączonymi między sobą usztywniającymi całość zastrzałami, z tyłu kadłuba niechowane kółko ogonowe było również osłonięte aerodynamiczną owiewką. Samolot miał usterzenie klasyczne, poziome wzmocnione pojedynczymi zastrzałami.