Podczas ruchu wahadła w lewo kółko stopniowo wysuwa się spod palety powodując jej opadanie, do momentu, kiedy paleta osiągnie położenie, w którym zwierany jest (niewidoczny na zdjęciu) styk elektryczny. Zwarcie styku powoduje przepływ prądu przez elektromagnes (10), który podrywa dźwigienkę (8) do pozycji wyjściowej i blokuje ją na ryglu. Jednocześnie ten sam impuls elektryczny wędruje do zegara „sługi”, do elektromagnesu (11). Ponadto ześlizgująca się po kółku (9) dźwigienka (8) dostarcza wahadłu „Pan” energię konieczną do podtrzymania jego ruchu (w przypadku uruchamiania zegara pod normalnym ciśnieniem atmosferycznym konieczne jest zwiększenie masy ciężarka).
Istota synchronizacji wahadeł polega na tym, że o ile wysłany z zegara „sługi” impuls zwalniający dźwigienkę (8) w zegarze „Pan” może dotrzeć tam w dowolnej fazie ruchu jego wahadła, o tyle impuls powrotny wysyłany jest przez zegar „Pan” w ściśle określonej fazie tego ruchu. Dotarcie impulsu synchronizującego do elektromagnesu (11) powoduje pokonanie oporu sprężyny i krótkotrwałe przyciągnięcie płytki (12) do elektromagnesu. Z drążkiem wahadła „sługi” połączona jest biegnąca równolegle do niego cienka, płaska, zagięta na końcu pod kątem prostym sprężyna (13), wykonana z metalowej blaszki.