Otwarty wówczas budynek wykonany był z drewna i mieścił dziesięć pomieszczeń użytkowych: na parterze zlokalizowano hol, jadalnię, kuchnię i dużą wspólną sypialnię, z kolei na piętrze oprócz holu – siedem niewielkich sypialni, w tym cztery w mansardach. Początkowo urządzono jedynie wspólną sypialnię z 17 łóżkami. Z czasem liczba ta zwiększyła się do 20, a ponadto oferowano 10 miejsc na siennikach. Podaje się też, że schronisko w pewnym momencie oferowało nawet 34 miejsca noclegowe, w tym 21 na łóżkach. Budynek posiadał podpiwniczenie oraz wysoki strych. W pobliżu głównego budynku postawiono niewielki garaż oraz obiekt gospodarczy, zaś w drugiej połowie lat 30. w schronisku uruchomiono pośrednictwo pocztowe. Obiekt czynny był przez cały rok, a jego zarządczynią była Paulina Podberezka.

Budynek nie przetrwał II wojny światowej.

Szlaki turystyczne Stan na lata 1933–1937. Główny Szlak Karpacki na Gorgan Wyszkowski, na Ukiernię i dalej na Sywanię Lolińską, przełęcz Sołotwinka oraz Wierch Mołody, do gajówki Mündung, odgałęzienie na Jajko Ilemskie, na przełęcz Sołotwinka, do doliny Mołody na Megłę Wielką przez Megłę Małą i dalej na Menczył.

Uwagi

Przypisy

Bibliografia

Świca Kategoria:Gorgany Świca