mały|Uroczystość poświęcenia obiektu (1927) Schronisko w Jali – schronisko turystyczne Polskiego Towarzystwa Tatrzańskiego, które położone było w dolinie rzeki Łomnicy w Gorganach na wysokości 758 m n.p.m.. Zniszczone w czasie II wojny światowej.
Historia Plany budowy pierwszego w Gorganach schroniska turystycznego powstały już w 1924 r. Jego inwestorem był Oddział Lwowski Polskiego Towarzystwa Tatrzańskiego (PTT). Na miejsce budowy wybrano okolice gajówki i stacji kolejki leśnej Ryzarnia, położonej ok. 5 km na południe od Osmołody i ok. 2 km na północ od Jali (lub Jały) – miejsca u ujścia potoku Jala (lub Jał) do Łomnicy. Pomimo takiej lokalizacji obiekt określano zwykle mianem Schroniska w Jali (ew. na Jali czy w Jale), niekiedy także Schroniska w Dolinie Łomnicy.
Działkę o powierzchni 3900 m² wydzierżawiono na 25 lat od Nadleśnictwa Lasów Rządowych w Jasieniu, a wiosną 1926 roku rozpoczęto budowę według projektu Adama Lenkiewicza i Maksymiliana Dudryka. Szybko postępujące prace zakończono już 9 października 1926 r., zaś ich koszt wyniósł 15 tys. zł (skorzystano z subwencji Ministerstwa Robót Publicznych w wysokości 1000 zł oraz Zarządu Głównego PTT w wysokości 200 zł). Następnie za kwotę 3 tys. zł schronisko częściowo wyposażono, dzięki czemu 16 czerwca 1927 r.