Schronisko PTT na Ruszczynie – schronisko turystyczne, które było zlokalizowane pod najwyższym szczytem Gorganów – Sywulą. Oficjalnie otwarte w 1938 roku, zniszczone w 1941. Był to najdalej na południowy wschód wysunięty obiekt należący do Oddziału Lwowskiego Polskiego Towarzystwa Tatrzańskiego.
Historia Pierwotne plany budowy schroniska pod Sywulą przyjęto na Zjeździe Karpackim w Jaremczu w czerwcu 1934 roku. Obiekt zlokalizowany miał być na Ruszczynie – szerokiej przełęczy stanowiącej zwornik pomiędzy masywem Sywuli na północy oraz znacznie niższymi szczytami Kruhłej na zachodzie, Negrowej na wschodzie i bezimiennym grzbietem odchodzącym na południe w kierunku Taupiszyrki. Siodło zajmowała polana nosząca nazwę Połoniny Ruszczyny (od zachodu; od strony wschodniej nazywano ją Połoniną Bystrą). Biją na nim źródła Złotej Bystrzycy. Prace powierzono Oddziałowi Lwowskiemu PTT, który początkowo był w stanie wybudować jedynie prymitywny schron z 10 pryczami, który stanął poniżej górnej granicy lasu, przy zielonym szlaku schodzącym doliną potoku Negrowy.