Schronisko w Rafajłowej – należące do Warszawskiego Klubu Narciarskiego (WKN) schronisko turystyczne położone na we wsi Rafajłowa (obecnie Bystrzyca) w Gorganach. Funkcjonowało w latach 1937–1939, budynek spłonął w 1941.
Historia Po zakończeniu budowy pierwszego własnego schroniska, na Polanie Chochołowskiej w Tatrach, WKN rozpoczął pracę nad postawieniem kolejnego obiektu, tym razem w Karpatach Wschodnich. Inicjatorem prac był ówczesny prezes klubu Wacław Weker. Będąc z zawodu architektem, sam w 1936 roku przygotował projekt budynku w stylu huculskim, który zdecydowano się wznieść we wsi Rafajłowa we wschodniej części Gorganów. Pod budowę wybrano działkę położoną blisko centrum wsi, w pobliżu stacji kolejki leśnej z Nadwórny, jednak położoną na niewielkim wzgórzu, na wysokości ok. 760 m n.p.m. Rozpościerał się stamtąd widok na graniczne pasmo Połoniny Czarnej (pasmo Bratkowskiej), a jednocześnie w najbliższej okolicy istniały warunki do organizowania szkółek narciarskich.