Białe piekło (niem. Die weiße Hölle vom Piz Palü) – niemiecki film niemy z 1929 roku w reżyserii Arnolda Fancka i Georga Wilhelma Pabsta. W rolach głównych wystąpili Leni Riefenstahl i Ernst Udet.
Fabuła Żona alpinisty dr Johannesa Kraffta (Gustav Diessl) umiera na skutek upadku w głąb szczeliny lodowca. Do wypadku dochodzi częściowo wskutek niedbalstwa doktora. Dziesięć lat później nowożeńcy Karl Stern (Ernst Petersen) i Maria Majoni (Leni Riefenstahl) przybywają do alpejskiej chaty w okolicy Sankt Moritz (kanton Gryzonia). Poznają tam doktora Kraffta, który cierpi na obsesję na punkcie śmierci swojej żony i ciągle poszukuje jej w górach. Razem wybierają się w góry aby wejść na Piz Palü, nie wiedzą jednak, że nadciąga burza. Zostają uwięzieni w górach ze Sternem, który złamał nogę, postanawiają, że tę noc spędzą na niewielkiej półce skalnej. Dr Krafft przekazuje swój płaszcz Karlowi, w następstwie wychłodzenia umiera nie doczekawszy poranka. Ostatecznie pilot Ernst Udet (grany przez samego siebie), który jest przyjacielem Karla i Marii, odnajduje parę.