Z kolei Mark Cohen, profesor studiów bliskowschodnich na Uniwersytecie w Princeton, w swojej książce Under Crescent and Cross teorię o międzywyznaniowej harmonii nazywa „mitem”. Zdaniem Cohena mit ten rozpowszechniany był pierwotnie przez żydowskich historyków w XIX wieku (na przykład Heinricha Graetza) w celu wytknięcia chrześcijańskim krajom złego traktowania Żydów. Jak twierdzi historyk, mit ów zderzył się z „kontrmitem neopłaczliwej koncepcji historii żydowsko-arabskiej”, rozpowszechnianej przez Bat Ye’or i innych, który również nie znajduje uzasadnienia w świetle rzeczywistości historycznej.
Rozkwit Złotego Wieku Począwszy od roku 681 n.e. chrześcijańscy wizygoccy władcy Hiszpanii silnie prześladowali Żydów. Z tego powodu w VIII wieku Żydzi z radością powitali muzułmańskich (arabskich i berberyjskich) zdobywców Hiszpanii. Na krótki okres podbite miasta Kordoba, Malaga, Grenada, Sewilla i Toledo przeszły pod kontrolę swych żydowskich mieszkańców, których uzbroili mauretańscy najeźdźcy. Zdobywcy znieśli dyskryminujące zarządzenia Wizygotów i nadali Żydom pełne prawa religijne, wymagając od nich jedynie opłaty w wysokości jednego złotego dinara od głowy (tzw. dżizja).