Ciotka Kazimiera z córką wróciły z Syberii. thumb|240px|U drzwi Muzeum Karen Blixen w Rungsted pod Kopenhagą, 2012 Szwagier ojca, Filipkowski, zamieszkały w Barszczach pod Augustowem, w czasie wojny prowadził placówkę AK/NSZ, po wojnie, do 1957, placówkę NZW/WiN. Bracia ojca: Wacław Mońko, podoficer AK, po wojnie w WiN, prezes PSL w Ełku, aresztowany w 1946, więziony do 1957. Wujek Kazimierz B, jeden z dowódców WiN w Suwalskiem, do ujawnienia w 1956 przebywał na placówce w Barszczach. Leon Mońko, jezuita, 2 sierpnia 1944 ocalał z masakry w Domu Jezuitów, kapelan w Zgrupowaniu AK „Baszta”, po wojnie wspierał oddziały podziemia zbrojnego na Pomorzu i na Podlasiu, w roku 1960 został rektorem „Bobolanum”, następnie, w 1965, został pierwszym Krajowym Duszpasterzem Rodzin.
Wykształcenie Po skończeniu szkoły podstawowej był górnikiem w kopalni „Mieszko I” w Wałbrzychu, gdzie po jakimś czasie uczęszczał do przykopalnianej Zasadniczej Szkoły Górniczej im. Dymitrowa. Następnie uczył się w Technikum Górniczym im. Pstrowskiego i pracował w kopalni „Bolesław Chrobry”. W czasie wakacji pracował w kopalni „Wujek” w Katowicach, w cegielni w Sosnowcu i na budowie pawilonu na zapleczu WSP w Katowicach (obecnie gmach Uniwersytetu).