Od roku 1967 współpracował z Wolną Europą, przesyłając na Zachód wiadomości z Polski. W końcu lat sześćdziesiątych rozpoczął współpracę z „Wiadomościami Polskimi”, redagowanymi przez Radę Uchodźstwa Polskiego w Szwecji. W tym czasie został aresztowany, a następnie karnie powołany na trzy miesiące do wojska.
W grudniu 1970 i w styczniu 1971 pomagał wyrzucanym z pracy stoczniowcom z Gdyni i Gdańska. Zwolniony z pracy - dziewięć miesięcy pozostawał bez stałego zatrudnienia; był aresztowany i przetrzymywany na Mostowie i na Rakowieckiej w Warszawie. W roku 1971 założył organizację „Wolna Polska”. Mimo stałej inwigilacji - dotarł w latach 1976-78 do fabryk dawnego COP, pisał w „Kulturze” szereg reportaży z Radomia, Stalowej Woli, Ostrowca Świętokrzyskiego, Bodzechowa. Jednocześnie pomaga robotnikom szykanowanym za udział w rewolcie radomskiej.
Od roku 1978 dostarczał materiały dziennikarskie do Biuletynu Informacyjnego KOR (w latach 1980-81 pisze w Biuletynie). W sierpniu osiemdziesiątego wspomagał strajk na Wybrzeżu Gdańskim, za co otrzymał podziękowanie na piśmie od szefa Służby Informacyjnej Strajku i p.o. przewodniczącego Komitetu Strajkowego w Stoczni Gdyńskiej, Tadeusza Pławińskiego.