Blanka Andegaweńska, Blanka neapolitańska, fr. Blanche d’Anjou-Sicile lub Blanche de Naples, it. Bianca d'Angiò lub Bianca di Napoli (ur. 1280/1283. zm. 13 października 1310) – królewna neapolitańska z dynastii Andegawenów, królowa Aragonii i hrabina Barcelony oraz królowa Walencji od roku 1295 jako druga żona króla Jakuba II Sprawiedliwego. Członkini bocznej linii dynastii Kapetyngów, szóste dziecko Karola II Andegaweńskiego, króla Neapolu oraz Marii Węgierskiej.
Blanka była drugą z pięciu koronowanych królowych AragoniiTheresa Earenfight, The King’s Other Body: Maria of Castile and the Crown of Aragon, Philadelphia 2010, s. 30..
W roku 1297 została pierwszą władczynią nowo kreowanego przez papieża Królestwa Sardynii i Korsyki, które miało stanowić rekompensatę za utracone przez władców Aragonii prawa do Królestwa SycyliiEugenio Theseider Dupré, Come Bonifacio VIII infeudò a Giacomo II il regno di Sardegna e di Corsica [w:] Atti del VI Congresso internazionale di studi sardi, Cagliari 1957, s. 91-101..