Leopold Olcyngier (ur. 5 listopada 1805 w Tyczynie, zm. 30 maja 1884 tamże) – poseł do Sejmu Krajowego Galicji I kadencji (1861–1867), ksiądz rzymskokatolicki, proboszcz w Tyczynie.
Urodził się w Tyczynie jako syn Kacpra i Julii Pauliny z domu Faygiel de Rozprza. Po śmierci rodziców wychowywany przez wuja, księdza Franciszka Faygla. Uczył się w Jaśle, do gimnazjum uczęszczał w Rzeszowie, a studia filozoficzne i teologiczne odbył w Przemyślu i we Lwowie. Święcenia kapłańskie przyjął w roku 1828 w Przemyślu. Jako młody kapłan był katechetą gimnazjalnym w Rzeszowie, następnie objął zarząd parafii w Kraczkowej i Krzemienicy. W 1831 został proboszczem w Tyczynie i pełnił tę funkcję do końca życia. W latach 1840–1883 wykonywał obowiązki dziekana rzeszowskiego. Oprócz działalności duszpasterskiej był powiatowym inspektorem szkół ludowych, członkiem Towarzystwa Ekonomicznego we Lwowie, Towarzystwa Rolniczego w Krakowie. W 1850 cesarz Franciszek Józef I odznaczył go Złotym Krzyżem Zasługi z Koroną. Wybrany do Sejmu Krajowego w IV kurii obwodu Rzeszów, z okręgu wyborczego nr 61 Tyczyn-Strzyżów złożył mandat z powodu złego stanu zdrowia. Na opróżniony przez niego mandat wybrano 15 września 1866 Stanisława Szurleja, ale Sejm uznał ten wybór za nieważny.