Piotr Patrycjusz wysoki urzędnik cesarski i poseł pozostawił po sobie Dzieje obejmujące historię Rzymu od roku 43 do 358 oraz pracę O organizacji państwowej. Jan Lydos, profesor i urzędnik cesarski, napisał w 559 roku dzieło O urzędach państwa rzymskiego, w którym opisał historię polityczną i ustrojową Rzymu od czasów Eneasza do upadku Cesarstwa. Dzieło Prokopiusza kontynuował, retor i poeta, Agatiasz Scholastyk (po 536–585) w liczącej 5 ksiąg pracy O panowaniu Justyniana. Obejmowała ona lata 552–558 – dalszy ciąg wojen gockich i wojny z Persami. Kontynuator Agatiasza, Menander Protektor opisał w latach 583–584 w Dziejach dalsze losy Cesarstwa od 558 do 582 roku. Zarówno z jego dzieła, jak i z prac piszących pod koniec VI wieku Teofana Bizantyńczyka i Jana Epifanijczyka zachowały się jedynie fragmenty. Teofan w dziele zatytułowanym Historikà opisał okres panowania cesarzy Justyna II i Tyberiusza I (566–581). Jan Epifanijczyk przedstawił w Dziejach losy zmagań wojennych bizantyńsko-perskich w latach 571–593.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Literatura bizantyńska epoki justyniańskiej · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.