Adam Tabor (ur. 5 maja 1906 w Rzeszowie, zm. 1 stycznia 1990 tamże) – harcmistrz, nauczyciel, wychowawca młodzieży, geograf i podróżnik.
Życiorys Urodził się w Rzeszowie w rodzinie Józefa i Marii z domu Zimmerman. Edukację w szkole ludowej i gimnazjum ukończył we Lwowie. W 1916 roku wstąpił do I Lwowskiej Drużyny Skautowej, a w 1920 roku został przyjęty do Ochotniczej Legii Obywatelskiej. Po zdaniu w 1924 roku matury rozpoczął studia na wydziale filozoficznym Uniwersytetu Lwowskiego. Studia ukończył w 1928 roku z dyplomem z geologii, geografii i nauk obywatelskich. W latach 1928–1929 odbył służbę wojskową w Szkole Podchorążych Rezerwy Artylerii we Włodzimierzu Wołyński, po czym po sześciomiesięcznej praktyce W Pułku Artylerii Lekkiej W Złoczowie zdobył w 1932 roku nominację oficerską. Pierwszą pracę podjął w Dolinie, gdzie poznał swoją żonę, którą poślubił w 1931 roku. W 1935 roku osiadł w Jarosławiu, obejmując posadę nauczyciela w Państwowym Gimnazjum I. Zaangażował się równocześnie w działalność harcerską. Po wybuchu wojny uczestniczył w kampanii wrześniowej, po czym do zakończenia działań zbrojnych jako jeniec przebywał w oflagach Hadamar i Murnau, Do Jarosławia powrócił w 1946 roku.