Grigorij Iwanowicz Siemionow, (ur. 29 listopada 1891 w Jurjewie, zm. 8 października 1937 w Moskwie) – rosyjski rewolucjonista, działacz polityczny, urzędnik państwowy w ZSRR, oficer Razwiedupra.
Życiorys We wczesnej młodości zaangażował się w działalność ruchu anarchistyczno-komunistycznego. W 1907 został aresztowany przez Ochranę. Po 10-miesięcznej karze więzienia wyszedł na wolność. W 1908 schwytano go podczas próby oswobodzenia więźniów z aresztu w Rydze. Po procesie został skazany na karę 1 roku więzienia, po czym zesłano go do Kraju Archangielskiego. Na początku 1912 powrócił do Jurjewa, gdzie aresztowano go po raz trzeci. Jednakże po kilku tygodniach został wypuszczony na wolność. W tej sytuacji wyjechał do Francji, gdzie znalazł pracę jako elektromonter w Marsylii, a następnie Nicei. W 1915 wstąpił do Partii Socjalistów-Rewolucjonistów (tzw. eserowców). W tym samym roku powrócił do Rosji, ale został zmobilizowany do armii. Służył w Zapasowym Batalionie Elektrotechnicznym 12 Armii jako instruktor obsługi stacji wysokiego napięcia. Podczas rewolucji lutowej współorganizował w Rydze Radę Delegatów Żołnierskich 12 Armii, obejmując funkcję zastępcy jej ispołkoma. Następnie wydelegowano go na I Wszechrosyjski Zjazd Rad w Piotrogrodzie.