mały|367x367px|Stefan Uzdański Stefan Uzdański ps. Jeleński ros. Стефан Лазаревич (Тадеушевич) Узданский (ur. 14 lutego 1898 w Warszawie, zm. 3 listopada 1937 w miejscu egzekucji Kommunarka pod Moskwą) – radziecki wojskowy, a następnie funkcjonariusz służb specjalnych.
Życiorys W 1916 r. ukończył gimnazjum, zaś w 1917 r. kurs na politechnice moskiewskiej, a następnie aleksiejewską szkołę wojskową w Moskwie. Był członkiem studenckiego kręgu socjaldemokratycznego. Współpracował też z oddziałem moskiewskim Socjaldemokracji Królestwa Polskiego i Litwy (SDKPiL). Od lipca 1917 r. służył w armii rosyjskiej. Otrzymał stopień chorążego.
Po rewolucji bolszewickiej wstąpił do oddziału Gwardii Czerwonej w Moskwie. Jednocześnie został członkiem Rosyjskiej Partii Komunistycznej (bolszewików). Następnie brał udział w walkach na Froncie Zachodnim, a potem Południowym. W II poł. 1919 r. dowodził kompanią specjalnego przeznaczenia. Pod koniec 1919 r. rozpoczął naukę w Akademii Armii Czerwonej. W sierpniu 1920 r. został podporządkowany Tymczasowemu Komitetowi Rewolucyjnemu Polski, obejmując dowodzenie pułku strzeleckiego. Od września tego roku pełnił funkcję zastępcy szefa oddziału operacyjnego sztabu 1 Armii. W marcu 1921 r. uczestniczył w pacyfikowaniu powstania kronsztadzkiego.