Leonilde (Nilde) Iotti (ur. 10 kwietnia 1920 w Reggio nell’Emilia, zm. 4 grudnia 1999 w Rzymie) – włoska polityk, działaczka komunistyczna, nauczycielka, przez ponad 50 lat parlamentarzystka. W latach 1979–1992 przez trzy kadencje przewodnicząca Izby Deputowanych, będąc pierwszą kobietą na tym stanowisku.
Życiorys Ukończyła studia filologiczne na Katolickim Uniwersytecie Najświętszego Serca w Mediolanie. Krótko pracowała jako nauczycielka, w okresie II wojny światowej związała się z ruchem oporu, później została sekretarzem lokalnych struktur związku kobiet. W 1946 uzyskała mandat radnej, następnie w tym samym roku z ramienia Włoskiej Partii Komunistycznej została posłanką do konstytuanty (Assemblea Costituente della Repubblica Italiana). W 1948 po raz pierwszy uzyskała mandat parlamentarzystki do Izby Deputowanych. Do niższej izby włoskiego parlamentu była następnie wybierana w każdych kolejnych wyborach do 1996 włącznie, sprawując mandat w okresie I, II, III, IV, V, VI, VII, VIII, IX, X, XI, XII i XIII kadencji.