Eksperci na podstawie wyników testu Rorschacha nie potrafili rozróżnić homoseksualistów od heteroseksualistów w sposób statystycznie istotny. Hooker wstępnie zasugerowała, że osoby homoseksualne są normalne pod względem psychicznym. Wyniki swojego badania zaprezentowała w 1956 roku w Chicago na dorocznym zjeździe Amerykańskiego Towarzystwa Psychologicznego. Rok później zmarł jej mąż. W tym samym roku jej badanie ukazało się na łamach czasopisma „Journal of Projective Techniques”. W tamtym czasie większość psychologów uważała test Rorschacha za doskonały wyznacznik zdrowia psychicznego. Współcześnie, prawdopodobnie mniejszość z nich oceniłaby czyjeś zdrowie psychiczne na podstawie tego testu.
W 1967 roku Narodowy Instytut Zdrowia Psychicznego powołał ją na przewodniczącą Zespołu Zadaniowego ds. Homoseksualizmu. Dwa lata później zespół opracował raport, którego jedną z rekomendacji była dekryminalizacja homoseksualizmu.
W latach 70. zarzuciła pracę naukową na rzecz prywatnej praktyki.