Architektura Jest to orientowana budowla salowa z dostawionymi w 1904 roku kaplicami bocznymi i dobudowanym w 1950 roku prezbiterium. Od strony zachodniej do korpusu przylega wieża pokryta czterospadowym, łamanym dachem, w której znajduje się wejście do kościoła, ujęte w formie ostrołukowego portalu schodkowego. Świątynia nie posiada ozdób zewnętrznych, jedynie wieża jest ozdobiona pod krawędzią dachu fryzem arkadkowym. W obejściu przykościelnym znajduje się posąg patronki świątyni Matki Bożej Różańcowej.
Wyposażenie Wyposażenie kościoła w całości pochodzi z olsztyńskich świątyń. W ołtarzu głównym mieści się obraz z XVIII wieku przedstawiający klęczącą św. Rozalię przed Maryją z Dzieciątkiem, przeniesiony z konkatedry św. Jakuba w Olsztynie. Ołtarz jest flankowany przez figury świętych Antoniego i Walentego. Obok prezbiterium mieści się obraz Maryi Tronującej z XVIII wieku. Ołtarze boczne pochodzą z niezachowanych olsztyńskich kaplic sw. Jana Nepomucena, św. Krzyża i św. Jerzego. W bocznych kaplicach znajdują się: reliefy Serca Jezusowego i obraz św. Ignacego Loyoli.
Przypisy
Matki Bożej Różańcowej Matki Bożej Różańcowej Kategoria:Świątynie pod wezwaniem Matki Bożej Różańcowej Kategoria:Architektura neogotycka w województwie warmińsko-mazurskim