Paweł Deliradew był sekretarzem oddziału (czety) Jane Sandanskiego, bliskim przyjacielem Pawła Szatowa i ideologiem lewego skrzydła WMORO. W maju 1908 przybył jako delegat na ogólny kongres lewicy w Bansku. Na tym kongresie Deliradew zgłosił ogólną propozycję, która była podstawą idei bałkańskiej federacji. W tym czasie był wodzem samodzielnej czety.
Razem z Charłakowem i Angelem Tomowem wydawał pismo „Naczało“ (Początek), najpierw w Sofii, a potem w Sołuniu.
Po ogłoszeniu rewolucji młodotureckiej napisał manifest „Do wszystkich narodowości w imperium”, opublikowany przez federalistów po ich zalegalizowaniu. Redagował partyjny organ prasowy „Narodna wolja” (Wola Ludu) (1909 - 1910). W 1910 razem z Michaiłem Gerdżikowem wydawał broszurę „Wojna albo rewolucja”, w której opowiadał się przeciw wojnie, stojąc na pozycjach ówczesnej europejskiej socjaldemokracji. Był zmobilizowany i uczestniczył w wojnach o narodowe zjednoczenie, ale szerzył w międzyczasie antywojenną agitację i propagandę idei bałkańskiej federacji.