Jazid ibn Abd al-Malik, arab. يزيد بن عبد الملك, (ur. ok. 690/691 w Damaszku, zm. 26 stycznia 724 w Irbid) – dziewiąty kalif z dynastii Umajjadów, panujący od roku 720 aż do śmierci.

Był synem kalifa Abd al-Malika (685 - 705) i Atiki Bint Jazid Ibn Mu'awija. Imię Jazid otrzymał po swoim dziadku, Jazidzie Ibn Mu'awiji (680 - 683). Ze względu na osoby swoich rodziców Jazid łączył w sobie sufjanidzką i marwanidzką gałąź rodu Umajjadów. Jak w przypadku większości innych umajjadzkich książąt, wydaje się, że nie podróżował nigdzie poza Syrią i Hidżazem. Wydaje się także że nie sprawował żadnego administracyjnego lub wojskowego stanowiska przed objęciem kalifatu, pomimo że już w roku 717 Sulajman Ibn Abd al-Malik (715 - 717) ustanowił go drugą osobą w porządku sukcesji. Za Umara Ibn Abd al-Aziza (717 - 720) Jazid został oficjalnie następcą tronu i objął urząd kalifa kiedy Umar zmarł 9 lutego 720 roku.