Torosiewicz domagał się też zaprzestania dawania Rusinom nowych koncesji, które, jego zdaniem, prowadziły tylko do wzmocnienia wśród nich radykalnych i antypolsko nastawionych żywiołówTomasz Dudek, Konserwatyści galicyjscy wobec kwestii ukraińskiej w okresie rządów namiestnika księcia Eustachego Sanguszki (1895–1898), „Textus et Studia” nr 2(22), 2020, s. 75. Poseł do austriackiej Rady Państwa III kadencji (15 września 1870 – 8 października 1871) z I kurii (wielkiej własności ziemskiej), IV kadencji (27 grudnia 1871 – 21 kwietnia 1873 – utracił mandat z powodu niestawienia się na obrady) oraz V kadencji (10 listopada 1873 – 17 lutego 1876) wybrany w galicyjskim okręgu nr 15 (Rohatyn-Bóbrka) w kurii I (wielkiej własności) z mandatu zrezygnował. W parlamencie austriackim należał do grupy konserwatystów w ramach Koła Polskiego.