Teofil Łękawski (ur. 8 lutego 1834 w Przemyślu, zm. 29 czerwca 1923 tamże) – prepozyt kapituły przemyskiej, rektor seminarium duchownego w Przemyślu.
thumb|240px|Tabliczka nagrobna ks. Teofila Łękawskiego Życiorys Urodził się 8 lutego 1834 w Przemyślu. W 1853 ukończył C.K Gimnazjum w Przemyślu i wstąpił do tutejszego seminarium duchownego. 1 czerwca 1857 otrzymał święcenia kapłańskie, po których pracował krótko w parafiach Strzyżów i Dobrzechów. 1 września 1858 objął posadę katechety gimnazjalnego w Drohobyczu. Za działalność patriotyczną został stamtąd usunięty przez rząd austriacki. W latach 1862–66 pracował jako wikary w Leżajsku, pełniąc funkcje katechety i kierownika szkoły żeńskiej. W tym czasie angażował się w pomoc powstańcom styczniowym, jako przedstawiciel Rządu Narodowego. 14 września 1866 został wyróżniony honorowym obywatelstwem miasta Leżajska. W tym rozpoczął pracę jako kierownik szkoły żeńskiej w Przemyślu. W 1871 został dyrektorem nowo utworzonego Państwowego Seminarium Żeńskiego. W 1886 wszedł do grona kapituły przemyskiej jako kanonik gremialny (od 1877 był kanonikiem honorowym). Od 1888 pracował jako wykładowca i wicerektor w przemyskim seminarium duchownym, a od 1895 jako jego rektor.