Łukasz Notaras (, ur. ?, zm. 3/4 czerwca 1453) – ostatni megaduks Cesarstwa Bizantyńskiego. Tytułował się także Wielkim Księciem oraz Wielkim Admirałem, żył w czasach ostatnich Paleologów i pełnił nieformalną funkcję pierwszego ministra.

Był potomkiem bogatej rodziny kupieckiej z Monemwazji. W 1424 roku, pod nieobecność odbywającego podróż do Wenecji, Mediolanu i na Węgry cesarza Jana VIII, wraz z drugim negocjatorem Sfrantzesem podpisał traktat pokojowy z sułtanem Muradem, zwracając Turkom znaczną część terenów, które Bizantyńczycy odzyskali po bitwie pod Ankarą, w tym region Strymonu i kilka innych miast na bułgarskim wybrzeżu Morza Czarnego.

Notaras był jednym z najbogatszych ludzi w Konstantynopolu, prowadził na szeroką skalę interesy handlowe i przedsięwzięcia bankowe, był też obywatelem zarówno Genui, jak i Wenecji.

Był przywódcą opozycji przeciwstawiającej się unii kościoła prawosławnego z katolickim do której doszło w ostatnich miesiącach przed upadkiem Konstantynopola. Znany jest także z maksymy: Wolałbym widzieć turecki turban w mieście niż mitrę papieskąHalina Evert-Kappesowa, La tiare ou le turban, „Byzantinoslavica”, 14 (1953), s. 245–257;