Wyżynny jodłowy bór mieszany (Abietetum polonicum) – zespół leśny reprezentujący związek iglastych lasów borealno-kontynentalnej części Europy o słabo rozpoznanym zasięgu. W Polsce występuje przede wszystkim w rejonie Gór Świętokrzyskich i na Roztoczu, poza tym w rozproszeniu w południowej części kraju oraz na pogórzu Karpat Zachodnich. Charakterystyczną cechą zespołu jest dominacja jodły pospolitej w drzewostanie i udział zarówno gatunków górskich, jak i typowych dla lasów niżowym, przy czym brak tu zazwyczaj (z wyjątkiem luk) światłolubnych gatunków charakterystycznych dla borów sosnowych. Gatunkami towarzyszącymi w drzewostanie są świerk pospolity, buk zwyczajny i sosna zwyczajnaMatuszkiewicz J.M., 2001. Zespoły leśne Polski. Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa, str. 129-132, .
Zespół leśny mimo długiej tradycji wyróżniania jest słabo scharakteryzowany pod względem fitosocjologicznym, problematyczne jest ustalenie jego gatunków charakterystycznych, konieczne jest również dostosowanie nazwy naukowej do wymagań Międzynarodowego Kodeksu Nomenklatury Fitosocjologicznej.
Charakterystyczna kombinacja gatunków