Czarnoksiężnik z Angmaru, zwany też Wodzem Nazgûli (oryg. Witch-king of Angmar) – postać fikcyjna ze stworzonej przez J.R.R. Tolkiena mitologii Śródziemia.

Był to upiór, dawniej jeden z królów ludzi, przemieniony w widmowego sługę Saurona przez Pierścień Władzy, tak jak reszta Nazgûli, którym przewodził.

Pojawia się we wszystkich częściach Władcy Pierścieni. Wiele informacji na jego temat znajduje się w Dodatkach do trzeciego tomu powieści oraz w Niedokończonych opowieściach.

Życiorys Wódz Nazgûli był najpotężniejszym z Upiorów Pierścienia, najważniejszym sługą Saurona oraz dowódcą jego armii. Zginął podczas Wojny o Pierścień 15 marca 3019 roku Trzeciej Ery.

Druga Era W Drugiej Erze był człowiekiem (być może Dúnadanem), magiem i królem bliżej nieznanego państwa. Sauron ofiarował mu jeden z Dziewięciu Pierścieni Władzy, który, choć początkowo dał mu wielką moc, ostatecznie go zniewolił i doprowadził do przemiany w upiora. W tej postaci po raz pierwszy pojawił się w Śródziemiu około 2251 roku Drugiej EryWszystkie daty w tym artykule podano za: . Już wtedy przewodził pozostałym Nazgûlom.