W czasie II wojny światowej więziony w niemieckim obozie w Działdowie, 12 kwietnia 1940 roku aresztowany przez Niemców w Żochach i po tygodniu osadzony w obozie koncentracyjnym Dachau (nr obozowy 4774). 29 kwietnia 1945 roku uwolniony przez żołnierzy armii amerykańskiej, wyjechał do Francji, do Paryża. W październiku 1946 roku przebywał w Belgii. W latach 1945–1946 współorganizował pomoc dla polskiej młodzieży, m.in. studia w Brukseli. Wiosną 1947 roku wrócił do Polski, zamieszkał w Warszawie, był właścicielem przedsiębiorstwa transportowego (powoził konną platformą do przewożenia dużych ładunków).
Pochowany na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (kwatera 64-4-23).
Był mężem Zofii z domu Parzych (1898–1971), z którą mieli dwóch synów, uczestników powstania warszawskiego: Karola ps. Kujawiak (1918–1944) i Tadeusza ps. Nieczuja (1922–1990).
Ordery i odznaczenia
Złoty Krzyż Zasługi (8 lipca 1929) „za zasługi na polu pracy społeczno-rolniczej”.
Przypisy
Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (II Rzeczpospolita) Kategoria:Pochowani na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie Kategoria:Politycy Obozu Zjednoczenia Narodowego Kategoria:Polscy ziemianie Kategoria:Senatorowie IV kadencji (1935–1938) Kategoria:Urodzeni w 1888 Kategoria:Więźniowie KL Dachau Kategoria:Więźniowie KL Soldau Kategoria:Zastępcy senatorów II Rzeczypospolitej Kategoria:Zmarli w 1951