Królestwo Kongo – państwo historyczne w środkowo-zachodniej Afryce ze stolicą w Mbanza Kongo. Obejmowały tereny dzisiejszej Angoli, DRK i Republiki Konga. Powstało pod koniec XIV wieku, gdy grupa Kongijczyków przeniosła się w okolice południa rzeki Kongo i podbiła tamtejsze małe królestwa bantuskie. W połowie XV wieku zjednoczone Kongo było dobrze prosperującym centrum handlu i najpotężniejszym państwem na zachodnim wybrzeżu Afryki.
Historia Królestwo Kongo znajdowało się w środkowo-zachodniej Afryce, na południe od rzeki Kongo na terytorium współczesnej Angoli i Demokratycznej Republiki Konga. Wedle tradycji jego początki mają sięgać ok. 1300 roku. Królestwo zostało prawdopodobnie założone przez Lukeni Lua Nimi ok. 1390 roku jako luźna federacja małych państw. Lukeni Lua Nimi (zwany także Ntinu, Wene i Nimi) był wodzem ludu Bakongo – jeszcze za jego życia podbite zostały dotychczasowe wodzostwa, a z czasem także podporządkowane zostały okoliczne państwa: Loango, Kakongo, Ngoyo i Ndongo. Stolicą królestwa było M’banza-Kongo (w północnej części współczesnej Angoli), a prowincje pierwotnej federacji obejmowały Soyo, Mbata, Nsundi, Mpangu, Mbamba i Mpemba.