Michaił Wiktorowicz Sławinski, ros. Михаил Викторович Славинский (ur. 5 maja 1925 r. w Nicei) – inżynier-geolog, rosyjski działacz emigracyjny, tłumacz i pisarz.
Ukończył liceum Parc Impérial w Nicei. W młodości wstąpił do Narodowej Organizacji Witazi. Stanął na czele oddziału Witazi pod nazwą „Ruryk”. Pod koniec 1942 r. przyjechał do okupowanego Paryża, gdzie ukończył studia geologiczne na Sorbonie. Podczas studiów został członkiem Ludowo-Pracowniczego Związku (Rosyjskich Solidarystów) (NTS). Po zakończeniu wojny pracował w koncernie metalurgicznym, wyszukując nowe złoża rud ołowiu i cynku w Alpach i na południu Francji. Po powrocie do Paryża został redaktorem naczelnym pisma branży naftowej „Le Courrier des Petroles”. Jednocześnie tłumaczył na język francuski rosyjską literaturę. Kontynuował działalność w NTS. Uczestniczył w rozmowach z innymi środowiskami emigracji rosyjskiej, w tym z Grupą „Mołodaja Rossija”. Brał udział w zjazdach i konferencjach NTS. W 1957 r. kierował służbą informacyjną na Kongresie „Za prawa i swobody w Rossii”. Występował na różnych uczelniach wyższych z wykładami o sowieckim życiu literackim. Od 1958 r. pracował w sekretariacie zarządu zagranicznej organizacji NTS z siedzibą w Paryżu. W 1960 r. został redaktorem naczelnym pisma „Sowietskaja pieczat´ o sowietskoj diejstwitielnosti”. W 1970 r.