Verlin Elmer Jenkins znany jako Lew Jenkins (ur. 4 grudnia 1916 w Milburn w Teksasie, zm. 30 października 1981 w Oakland w Kalifornii) – amerykański bokser, zawodowy mistrz świata kategorii lekkiej.
Kariera bokserska Jenkins rozpoczął karierę boksera zawodowego w 1935. Od 1938 jego managerem była żona Katie. W 1938 dwukrotnie przegrał z Wesleyem Rameyem (ale wygrał też 20 walk), a w 1939 m.in. zremisował i dwukrotnie przegrał z Williem Joyce'em oraz pokonał przez techniczny nokaut Mike'a Belloise'a. Jenkins od 1939 zaniedbywał trening i sportowy styl życia, nadużywając alkoholu i paląc papierosy.
W 1940 Jenkins zaczął regularnie trenować i ograniczył picie alkoholu. 8 marca tego roku pokonał w Madison Square Garden w Nowym Jorku przez nokaut w 1. rundzie Tippy'ego Larkina, a 10 maja w tym samym miejscu został mistrzem świata w wadze lekkiej po wygranej przez techniczny nokaut w 3. rundzie z Lou Ambersem. Tytuł Jenkinsa był uznawany przez NYSAC, ponieważ NBA wcześniej pozbawiła Ambersa pasa mistrzowskiego (mistrzem NBA był wówczas Sammy Angott).