Aleksander Połujański (ur. 5 marca 1814 w Wilnie, zm. 26 maja 1866 w Warszawie) – leśnik, popularyzator wiedzy leśnej. Rządowy Komisarz Leśny w Królestwie Polskim.
Życiorys Syn Kazimierza i Eleonory ze Skirmuntów.
Pochodził z Wileńszczyzny. W 1837 r. ukończył studia w Instytucie Leśnym i Miernictwa w Petersburgu, próbował sił na Akademii Medyko – Chirurgicznej w Wilnie i Uniwersytecie Moskiewskim. Karierę zawodową w rządowej służbie leśnej Rosji rozpoczął jako leśniczy w guberni kazańskiej. Po kilku latach pracy, m.in. w guberniach: wołogodzkiej i moskiewskiej. W 1847 roku przybył do Królestwa Polskiego.
W latach 1849–1850 sekretarz w Oddziale Leśnym w Rządzie Guberni Warszawskiej, 1850-1851 adiunkt leśny w Służbie Leśnej Zewnętrznej Wydziału Dóbr i Lasów Rządowych Komisji Rządowej Przychodów i Skarbu, 1853–1854 sekretarz w Sekcji Dóbr i Lasów Rządowych Wydziału Skarbowego Rządu Gubernialnego Warszawskiego, 1855-1859 asesor nadleśny w Sekcji Dóbr i Lasów Rządowych Wydziału Skarbowego Rządu Gubernialnego Augustowskiego, 1859-1866 komisarz leśny w Służbie Leśnej Wydziału Dóbr i Lasów Rządowych Komisji Rządowej Przychodów i Skarbu, 1859–1866.
W 1860 uzyskał rangę radcy honorowego. Odznaczony Orderem Św.