Frances Burney, Fanny Burney, Frances d’Arblay (ur. 13 czerwca 1752 w King’s Lynn, zm. 6 stycznia 1840 w Londynie) – angielska powieściopisarka i pamiętnikarka, autorka powieści Ewelina, uważanej za istotny etap w rozwoju powieści obyczajowej.
Życiorys Była trzecim z sześciorga dzieci angielskiego kompozytora Charlesa Burneya. Samodzielnie uczyła się pisać i czytać. W 1778 roku opublikowała anonimowo swoją pierwszą powieść Ewelina, traktującą o młodej, wchodzącej w świat dziewczynie. Utwór szybko zyskał popularność, a po wyjściu na jaw tożsamości autorki Burney zaczęła bywać w literackich kręgach Londynu. W 1782 roku wydała następną powieść Cecilia, przyjętą równie dobrze jak jej debiut.
W roku 1785 została przedstawiona na dworze królewskim Jerzego III, a w latach 1786–1791 była niższej rangi damą dworu królowej Zofii Charlotty.