Heintje pomyślnie przekracza strumień na granicy, ale zostaje też zauważony przez niemiecką straż graniczną. Teraz jest poszukiwany zarówno przez władze, jak też przez przemytników chcących odzyskać paczkę. Po pewnym czasie odnajduje Alfreda i jego narzeczoną. Alfred zawiadamia telefonicznie Jugendamt o przybyciu Heintjego. Ci żądają natychmiastowego przywiezienia go z powrotem. Sugerują, że Alfred brał współudział w jego ucieczce. Alfred odmawia natychmiastowego powrotu z Heintjem do Niemiec. Narzeczona go opuszcza.
W pewnej kawiarni Heintje dorabia, śpiewając przy akompaniamencie szafy grającej piosenki: Scheiden tut so weh oraz Heidschi Bumbeidschi. Po pewnym czasie powraca do Alfreda jego narzeczona i informuje go, że Heintje jest w posiadaniu niebezpiecznej paczki. Już od pewnego czasu Alfred i Heintje wiedzieli o niej, ale nie znali jej zawartości, gdyż nie byli w stanie jej otworzyć. Wkrótce przemytnicy odnajdują go i chcą odzyskać towar. Ponieważ paczkę ma obecnie Alfred, chłopak zostaje wzięty za zakładnika. Niebawem dochodzi do próby wymiany. Przestępcy odzyskują paczkę, ale nie uwalniają Heintjego. Zaraz potem zostają schwytani przez policję.
Alfred i jego narzeczona decydują się na ślub i adopcję.