Françoise Minkowska, Franciszka Minkowska-Brokman (ur. 22 stycznia 1882 w Moskwie, zm. 15 września 1950 w Paryżu) – polska i francuska lekarka psychiatra, żona Eugeniusza (Eugène′a Minkowskiego). Wprowadziła do psychiatrii pojęcie gliszroidii.
Życiorys Córka Emila, kaliskiego kupca, i Anny z Blumentalów. Jej rodzice rozwiedli się w 1892 roku. W 1901 ukończyła II Gimnazjum Żeńskie w Warszawie. Następnie studiowała medycynę na Uniwersytecie w Bernie i Uniwersytecie w Zurychu (1903–1909). Tytuł doktora medycyny otrzymała 22 stycznia 1909 po przedstawieniu dysertacji napisanej w klinice chorób wewnętrznych Hermanna Eichhorsta. Po nostryfikowaniu dyplomu na Uniwersytecie w Kazaniu przez pewien czas pracowała w Otwocku, a potem w Monachium pod kierunkiem Wilhelma von Stauffenberga. W 1912 roku została wolontariuszką w klinice Eugena Bleulera w Zurychu. W marcu 1915 razem z mężem, Eugeniuszem Minkowskim (1885-1972), opuściła Szwajcarię i zamieszkała we Francji. Zmarła w Paryżu, 17 listopada 1950 została pochowana na Cimètiere Parisien de Bagneux. Mowę na jej pogrzebie wygłosił Jacques LacanGale Dictionary of Psychoanalysis: Françoise Minkowska-Brokman<.
Synem Franciszki i Eugeniusza Minkowskich był Alexandre Minkowski (1915–2004), francuski pediatra, ojciec dyrygenta, Marca Minkowskiego (ur.