Najwcześniej od 6 lutego 1467 roku Kościelec, Białków, Gąsiorów, Trzęśniew oraz Waki wchodziły w skład starostwa kolskiego (tenuty kolskiej).
Po II rozbiorze Polski Kościelec znalazł się w prowincji Prusy Południowe, w departamencie poznańskim i powiecie konińskim. Następnie wchodził w skład powiatu konińskiego, ale departamentu kaliskiego. W okresie Księstwa Warszawskiego Kościelec również był częścią departamentu kaliskiego. W początkowym okresie istnienia Królestwa Polskiego gmina Kościelec wchodziła w skład powiatu konińskiego, a w skład gminy wchodziły miejscowości Białków, Daniszew, Dąbrowice, Dobrów, Gąsiorów, Gozdów, Kościelec, Leszcze, Łęka, Police Mostowe, Police Średnie, Straszków i Tury. W 1836 roku na terenie gminy Kościelec utworzono tzw. majorat kościelecki, którzy przekazany został generałowi Cyprianowi von Kreutz. Następnymi właścicielami majoratu byli: Aleksander Henryk von Kreutz, Aleksander Cyprian von Kreutz i Aleksander von Kreutz. Kościelec pozostawał w rękach rodziny von Kreutz do 1914 roku. W 1850 roku gmina Kościelec liczyła 5263 mieszkańców. Po powstaniu styczniowym gmina Kościelec weszła w skład powiatu kolskiego i guberni kaliskiej, a w jej skład w większości wchodziły miejscowości które dziś również leżą w jej granicach, jedynie Dobrów leżał na terenie gminy Brudzew.