Szarota leśna (Omalotheca sylvatica (L.) Sch.Bip. & F.W.Schultz, dawniej zwykle Gnaphalium sylvaticum L.) – gatunek rośliny wieloletniej z rodziny astrowatych. Występuje na półkuli północnej w Europie, Azji i Ameryce Północnej.
Występowanie Występuje w prawie całej Europie poza najdalej na północ i południe wysuniętymi częściami. W Azji występuje w Syberii po Rosyjski Daleki Wschód, w rejonie Kaukazu i w Azji Środkowej. Rośnie też w zachodniej i wschodniej Kanadzie oraz w północno-wschodnich Stanach Zjednoczonych. W Polsce gatunek pospolity na całym obszarze.
Morfologia thumb|left|180px|Pokrój thumb|left|180px|Kwiatostan Pokrój Wieloletnia roślina zielna z krótkimi, płonnymi pędami u nasady i nierozgałęzioną lub rzadziej rozgałęzioną u nasady, prosto wzniesioną lub podnoszącą się, biało wełnisto owłosioną łodygą osiągającą od 8 do 60 cm, rzadko do 100 cm. Liście Gęsto rozmieszczone wzdłuż pędów, zmniejszające się ku górze łodygi. Wszystkie są siedzące, jednonerwowe, na górnej powierzchni zielone i nagie lub słabo owłosione, od spodu szaro filcowato owłosione. Dolne liście są lancetowate, o długości od 4 do 10 cm, i szerokości od 5 do 7 mm. Ku nasadzie zwężają się stopniowo, na wierzchołku są zaostrzone.