Ubrana jak Beduinka została bardzo przychylnie przyjęta przez Arabów i ogłoszona „królową pustyni”.

W ciągu dwóch lat zwiedziła Gibraltar, Maltę, Wyspy Jońskie, Peloponez, Ateny, Konstantynopol, Rodos, Egipt, Palestynę, Liban i Syrię.

Życie pośród Arabów W lutym 1814 Stanhope zamieszkała w Libanie w opuszczonym klasztorze Mar Elias. W 1815 na prośbę sułtana tureckiego wyruszyła w podróż do Aszkelonu w poszukiwaniu wielkiego skarbu. Poszukiwania trwały dwa tygodnie, ale nie znaleziono niczego cennego.

Następnie Lady Stanhope przeprowadziła się do ponad trzydziestopokojowego domu we wsi Dżun na południu Libanu. W czasie, gdy wicekról Egiptu zorganizował bunt przeciwko sułtanowi Turcji, jej dom stał się schronieniem dla setek uciekinierów.

Utrzymywała kontakty z wieloma znaczącymi osobami, które odwiedzały ją w jej posiadłości. Lady Stanhope słynęła ze swojej ekscentryczności. Ubierała się wyłącznie w męskie stroje, przeklinała i paliła fajkę wodną. Z biegiem lat popadła w długi. Służący zaczęli opuszczać jej posiadłość, ponieważ nie była w stanie ich opłacać. W tym czasie opuścił ją Michael Bruce, a później również Charles Meryon.

Przez wiele lat chorowała na płuca.