Antoni Aleksandrowicz (ur. 1868 na Podkarpaciu, zm. 10 stycznia 1941 w Warszawie) – polski architekt, artysta malarz, scenograf i dekorator, pasjonat żeglarstwa i pierwszy w Polsce konstruktor łodzi żaglowych, inicjator utworzenia i współorganizator Yacht Klubu Polski.

Życiorys Urodził się na Podkarpaciu w roku 1868. Uprawiać żeglarstwo zaczął w Rydze. W późniejszych latach działał w Warszawie. Był architektem i artystą malarzem. Pracował m.in. w Teatrze Wielkim (Opera Warszawska) jako scenograf i dekorator.

Po odzyskaniu niepodległości Polski zaangażował się – wspólnie z gen. Mariuszem Zaruskim – w działania zmierzające do popularyzacji tego sportu w kraju, który po wielu latach odzyskał dostęp do morza. Był inicjatorem utworzenia Yacht Klubu Polskiego (YKP) i jego współorganizatorem, konstruktorem jachtów, uczestnikiem regat i pierwszych rejsów bałtyckich, m.in. na s/y Witeź (pierwszym polskim jachcie pełnomorskim). Pełnił funkcję wicekomandora YKP i prezesa Polskiego Związku Żeglarskiego (1925 i 1929–1931).

19 marca 1931 „za zasługi na polu rozwoju sportu” został odznaczony przez Prezydenta RP Ignacego Mościckiego Złotym Krzyżem Zasługi.

Zmarł w Warszawie 10 stycznia 1941 roku, po ciężkiej chorobie i przebytej operacji. Do jego trumny włożono banderkę klubową.