Stamtąd 11 maja 1862 panie Tinné wyruszyły wypożyczonym statkiem parowym do Gondokoro w Sudanie, gdzie dotarły 30 września. Pomimo tego, że za Gondokoro Biały Nil nie nadawał się już do żeglugi, Tinné chciała posuwać się dalej na południe, lecz choroba uniemożliwiła jej realizację tego planu.
Druga podróż thumb|left|170px|Alexine Tinne w Afryce Kolejną podróż Tinné zaplanowała wraz z naukowcami: ornitologiem Theodorem von Heuglinem oraz geografem i biologiem Hermanem Steudnerem. Plan zakładał dotarcie do Mesjra er Req nad Rzeką Gazeli (Bahr el Ghazal), dopływem Białego Nilu, a stamtąd dalej pieszo jak najdalej w góry, w tereny niepoznane przez białego człowieka. Naukowcy wyjechali pierwsi, a panie Tinné miały do nich dołączyć. Okazało się, że wyruszyły za późno i w drodze zastała je pora deszczowa. Skutkiem tego ogromna karawana utknęła w deszczu, a uczestnicy wyprawy zaczęli chorować. Steudner zmarł w kwietniu, a matka Alexine – Henrietta – 22 lipca 1863.