Michaił Grigorjewicz Mołotkowski, ros. Михаил Григорьевич Молотковский (ur. w 1887 w Kuzemenie w guberni witebskiej, zm. 20 września 1937 w miejscu egzekucji Kommunarka pod Moskwą) – rosyjski rewolucjonista, wojskowy (podporucznik), radziecki dyplomata i funkcjonariusz służb specjalnych.
Życiorys Ukończył gimnazjum. Od 1905 r. pracował jako urzędnik. Jednocześnie wstąpił do Partii Socjalistów-Rewolucjonistów (tzw. eserowców). W 1915 r. został zmobilizowany do armii rosyjskiej. Służył jako praporszczik w Irkucku. W 1917 r. został członkiem miejscowej Rady Delegatów Żołnierskich. Wszedł też w skład Okręgowego Biura Wschodniej Syberii. Od końca maja do poł. lipca 1918 r. pełnił funkcję osobistego adiutanta gen. Aleksieja N. Griszyna-Ałmazowa, który dowodził Samodzielną Armią Zachodnio-Syberyjską. Następnie był zastępcą szefa jednego z wydziałów oddziału wojskowo-historycznego sztabu Samodzielnej Armii Zachodnio-Syberyjskiej. W poł. września tego roku został awansowany do stopnia podporucznika. W tym czasie zerwał kontakty z partią eserowców, przechodząc na stronę grupy oficerów współpracujących w Omsku z bolszewikami. Od pocz. 1919 r. ukrywał się w związku z planowanym aresztowaniem przez „kołczakowców”. Przedostał się na Daleki Wschód, gdzie prowadził przygotowania do wybuchu powstania przeciwko Białym.