Po wejściu Armii Czerwonej na teren obwodu nadal pozostał w konspiracji i kieruje podległym obwodem AK Sanok. Ze względów bezpieczeństwa przeniósł się z Sanoka do Brzozowa. Rozkazem Komendy Głównej AK z 23 stycznia 1945 awansowany na stopień kapitana piechoty ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1945. Po rozwiązaniu 19 stycznia 1945 AK, działa w strukturach poakowskiej konspiracji.
Na przełomie lutego i marca 1945 ujęty przez UB i przekazany NKWD. Podczas przesłuchań w NKWD był bity i torturowany, w celu wymuszenia zeznań. Wywieziony w kwietniu 1945 do łagru w głąb Rosji, gdzie zmuszano go do niewolniczej pracy w kopalni węgla. Na początku grudnia 1947 repatriowany do Polski przez obóz przejściowy nr 284 w Brześciu.
Do rodziny zamieszkałej w Częstochowie powrócił 13 grudnia 1947. Od 1948 podjął pracę zawodową jako urzędnik w Przedsiębiorstwie Budowy Kopalni Rud w Częstochowie. Podejmuje jednocześnie studia wyższe na Wydziale Mechanicznym Politechniki Śląskiej w Gliwicach, gdzie w latach pięćdziesiątych uzyskał dyplom inżyniera mechanika. Pracował wówczas w jednym z przedsiębiorstw w Katowicach jako główny mechanik organizacji i normowania pracy w przemyśle. Zmarł nagle na atak serca 23 marca 1967.