Łącznie w reprezentacji zagrał w 11 pojedynkach deblowych, z których 4 wygrał.
W rankingu gry pojedynczej Broad najwyżej był na 84. miejscu (8 maja 1989), a w klasyfikacji gry podwójnej na 9. pozycji (9 kwietnia 1990).
Finały w turniejach ATP Challenger Tour Gra pojedyncza (2–0) Końcowy wynikNrDataTurniejNawierzchniaPrzeciwnikWynik finałuZwycięzca 1. 10 lipca 1988 Dublin Dywanowa Tobias Svantesson 7:6, 4:6, 6:3Zwycięzca 2. 24 lipca 1988 Johannesburg Twarda Piet Norval 3:6, 6:4, 6:4
Finały w turniejach ATP World Tour Gra podwójna (7–17) Legenda Wielki Szlem (0–0) Igrzyska olimpijskie (0–1) Tennis Masters Cup (0–0) ATP Masters Series (0–2) ATP Championship Series (0–3) ATP World Series (7–11)Wygrane według nawierzchni Twarda (3–4) Ceglana (3–5) Trawiasta (0–3) Dywanowa (1–5)
Końcowy wynikNrDataTurniejNawierzchniaPartnerPrzeciwnicy w finaleWynik finałuZwycięzca 1. 8 stycznia 1989 Adelaide Twarda Stefan Kruger Mark Kratzmann Glenn Layendecker 6:2, 7:6Finalista 1. 16 lipca 1989 Newport Trawiasta Stefan Kruger Patrick Galbraith Brian Garrow 6:2, 5:7, 3:6Zwycięzca 2. 30 lipca 1989 Waszyngton Twarda Gary Muller Jim Grabb Patrick McEnroe 6:7, 7:6, 6:4Finalista 2. 18 lutego 1990 Toronto Dywanowa (hala) Kevin Curren Patrick Galbraith David Macpherson 6:2, 4:6, 3:6Finalista 3.