thumb|Górnopłat ze skrzydłem typu mewa thumb|Dolnopłat odwróconym skrzydłem mewy Skrzydło typu mewa (skrzydło mewy) – odmiana płata nośnego, który oglądany z przodu ma wyraźne załamanie w którymś miejscu jego długości, zazwyczaj przy nasadzie skrzydła. Nazwa wywodzi się od wyglądu skrzydła mewy. Skrzydła typu mewa mogą być używane z wielu powodów - w celu powiększenie widoczności z kabiny pilota (w przypadku górnopłatów), zwiększenia odległości silników od powierzchni wody (łodzie latające), poprawienia niektórych charakterystyk lotu (szybowce), zwiększenia prześwitu pomiędzy spodem kadłuba a ziemią (odwrócone skrzydło mewy w dolnopłatach). Odmianą skrzydła mewy jest płat Puławskiego.
Szybowce Pierwszym płatowcem ze skrzydłem typu mewa był zbudowany w 1921 bezogonowy szybowiec Weltensegler. Szybowiec rozbił się w pierwszym locie z powodu zbyt słabej konstrukcji skrzydeł, niemniej był to pierwszy szybowiec w historii, który po starcie wzbił się na większą wysokość niż ta, z której wystartował. Późniejsze badania wykazały, że płatowce ze skrzydłami typu mewa mają lepsze charakterystyki przeciągnięcia, ale mają gorszą doskonałość aerodynamiczną i prędkość wznoszenia. Skrzydła typu mewa były często używane w wyczynowych szybowcach jeszcze do lat 50.