thumb|240px|Legitymacja członkowska ZBOWiD Henryk Grabala (ur. 2 marca 1916 w Słabkowicach, zm. 11 czerwca 2003 w Trzebnicy) – polski działacz ruchu ludowego, żołnierz Batalionów Chłopskich, podporucznik rezerwy Wojska Polskiego.
Życiorys Urodził się w rodzinie chłopskiej mieszkającej w SłabkowicachFranciszek Faliszewski, Kartki z przeszłości ruchu ludowego w byłym powiecie stopnickim, Warszawa 1965, s.78.. Jako działacz ludowy współpracował między innymi z Janem Moryczem, Piotrem Pawliną i Szczepanem Korubą. Brał udział w wojnie obronnej w 1939 r. Jako dowódca drużyny 17 batalionu KOP walczył pod Lwowem, Mościskami, Samborem i Zimnymi Wodami. Do niewoli niemieckiej dostał się 19 września w okolicy Gródka Jagiellońskiego. Z niewoli zbiegł wyskakując z wagonu w okolicy Sędziszowa. Po powrocie do domu wstąpił do Związku Walki Zbrojnej, a następnie do Batalionów Chłopskich. Na terenie gminy Szaniec zorganizował oddział BCh, którego został dowódcą przyjmując pseudonim „Oset”Leszek Marciniec, Więzi i korzenie, Kielce Busko-Zdrój 2001, T.II, s.28.Franciszek Faliszewski, Kartki z przeszłości ruchu ludowego w byłym powiecie stopnickim, Warszawa 1965, s.47,48.. Był jednym z organizatorów i uczestników akcji zakończonej 13 lipca 1944 r. rozbiciem więzienia w Pińczowie. Dowodził oddziałem BCh w potyczce stoczonej 3 sierpnia 1944 r.